Eindelijk thuis.
Op 1 april verhuisden we en op 2 april is ze weggelopen. We hadden de tuin afgezet met een stroomdraad. Echter vertrouwde ik de poort nog niet helemaal, dus moest er een extra plank komen. Iedereen instructie gegeven de buitendeur dicht te laten, maar mijn zoon kwam thuis en had de achterdeur niet goed dichtgedaan, waardoor er twee poezen ontsnapten. Een kwam na twee weken weer thuis, maar onze Chucky heb ik vijf weken lang niet gezien.
Plots op 7 mei zag ik haar voor het eerst weer. Ze keek me verbaasd aan en rende weg zo hard ze kon en ik volgde haar. Ze ging tussen twee schuttingen inzitten en kwam niet. Toen een nieuwe buurman wilde helpen sloeg hij op de schutting en sloeg ze op de vlucht. Daarna zag ik haar wel maar rende ze altijd direct weg.
Toen hebben we een kattenkooi besteld. Drie maanden lang stond hij bij die buurman in de tuin zonder resultaat en toen gaf ik het op . Ik haalde de kooi op en vervolgens bleef het stil.
Op een dag kreeg ik een foto van die achterbuurman. Ze zat bij hem op zolder en onze taal barrière hielp ook niet mee. Wij dachten hij gaat haar pakken, maar hij jaagde haar feitelijk door het zolder- raampje naar buiten. Ze zag me weer, keek me aan en weg was ze.
Weer gingen er weken voorbij en toen belde hij dat onze Chucky zo nu en dan soms kwam eten in de tuin bij/ samen met hun kat. Toen we erheen gingen hadden we er ons bij neergelegd dat ze geëmigreerd was naar een ander huisje. Ik had een reismandje meegenomen, zodat ze er wel warm kon slapen.
Dagen gingen voorbij en ik besloot toch weer te gaan kijken. Er was niemand bij toen ik haar riep. Ze zat bij die buurman in de totaal overwoekerde tuin. Ik riep haar en toen ze kwam ik strooide wat snoepjes en aaide haar. Ze was toch wel zichtbaar blij me te zien, maar verder dan aaien kwam ik niet, want als ik haar wilde optillen rende ze weg. Ze kwam even later weer terug ik heb haar eten neergezet en ben op Google gaan kijken voor een plan. Drie weken lang heb ik haar om de dag gevoerd.
Ondertussen hadden we thuis ook een heel net over de tuin gespannen als extra beveiliging en gisteren besloot ik toch maar weer een gokje te wagen met die kooi. Eerst zette ik er voer in, aaide, haar en ging weg. Thuis dacht ik dat ham misschien zou lokken en ik maakte een spoor naar en in de kooi, aaide haar en ging weg. Weer thuis dacht ik misschien helpt paling wel beter en tot mijn verbazing zat ze al in de kooi, dus nam ik de kooi mee naar huis zette hem in de slaapkamer neer en deed de klep open. Ze rende meteen onder het bed en heb er vervolgens eten, drinken en een kussentje neergezet en laat haar nu rustig bijkomen van het hele avontuur.
Eindelijk weer thuis na zes maanden en dertien dagen. Dus de conclusie is veel geduld en altijd blijven hopen.
