Blackie is weer thuis

Irina Garma

Het ongelooflijke is gebeurd. Mijn lieve Blackie is weer thuis.

Op zondag 8 december 2019 kregen we rond 14.00 uur een telefoontje van Gerrie van Amivedi Noord- en Zuid-Beveland en een berichtje met drie foto’s. Bij het zien van de eerste foto viel het kwartje nog niet. Maar bij de laatste foto sloeg mijn hart over. Die houding... het was Black!

We 'vlogen' naar huis om een vervoersbox op te halen en reden daarna direct door naar de plek waar hij was gemeld als gevonden. Twee dorpen van ons huis vandaan. Het was Black echt. Hij was verlegen, maar hij kwam wel direct naar me toe. Na een paar pogingen liet hij toe dat ik hem oppakte en kon ik hem in mijn armen sluiten. Wat voelde dat goed.

Zondagavond lag hij alweer heerlijk te doezelen op zijn favoriete stapel kussens en knuffelde hij weer met me op zijn lieve vertrouwde manier. Wat heb ik hem gemist! Het heeft toch even geduurd voor hij echt weer zichzelf was in onze kattenclub van vier. Eén van de drie vond hem een heel vreemde snuiter en heeft een week naar hem gemopperd.

Het moment dat hij weer naar buiten mocht, was voor mij slikken. Hij kon altijd zo genieten van buiten zijn in de tuin, dus hem dat onthouden was natuurlijk niet eerlijk. Hem vertrouwen geven was heel belangrijk en natuurlijk kwam hij weer graag naar binnen. Heel graag zelfs.

Black is bijna zes maanden op avontuur geweest. Het waren verdrietige maanden voor ons. Niet te weten waar hij was, of bij wie, was zenuwslopend. Alles hebben we gedaan om Black te vinden, melding gedaan bij Amivedi, flyers verspreid, bij mensen aangebeld, advertentie geplaatst, we zijn zelfs geïnterviewd op de radio.

We hebben inmiddels ontdekt dat er ontzettend veel zwart-witte katten zijn, die sprekend op Black lijken, maar het net niet zijn, en dat er ook heel veel lieve mensen zijn die meeleven en willen meezoeken. Ik heb nooit de hoop opgegeven. Het kon niet waar zijn dat hij zomaar in het niets verdwenen was.

Amivedi heeft het mogelijk gemaakt dat hij weer thuisgekomen is. Ik heb maandenlang alle berichten op Facebook gevolgd. En juist de gevonden-melding van Black heb ik gemist. Gelukkig was het voor Gerrie mogelijk om ‘de punten te verbinden’. Nu nog, nadat Black alweer bijna een maand thuis is, overvalt me soms dat gevoel opnieuw als hij op schoot ligt…‘hij is weer thuis’. Zo'n 'knijp-in-je-arm' moment.

Heel erg bedankt Amivedi, en Gerrie, voor jullie waanzinnig mooie werk!