MACHO

Poes

Nadat Macho op oudjaarsdag naar buiten was geglipt, hadden we nooit meer iets van hem gehoord of gezien.

Vele zoektochten volgden. We werden regelmatig gebeld of kregen foto's van mensen die dachten dat ze hem hadden gevonden.
Helaas, iedere keer weer de teleurstelling dat het niet Macho was. Toch vreemd dat we nooit iets hoorden, want als hij dood was was hij wel gevonden toch?

De hoop dat hij terug zou komen was inmiddels nog heel klein en zelfs bijna weg. Na een half jaar kan hij toch niet meer naar huis komen?
Tot zondagnacht.
Mijn broertje was in Appelcha (een dorpje 6 km verderop) en zag, volgens hem, Macho lopen.
Toen mijn vader mij belde en ik de foto's zag geloofde ik het bijna niet, maar ze wisten het zeker, dit moest Macho zijn!

En ja hoor, het was Macho! Iets magerder en een doffe huid, maar verder lijkt hij prima gezond.
Waar hij dat half jaar heeft gezeten, hoe hij in Appelscha terecht is gekomen en hoe hij dat half jaar heeft overleefd blijft een vraag, maar wat is het fijn dat hij weer thuis is Hij ligt inmiddels weer op zijn vertrouwde plekje en wordt lekker vertroeteld!