Sir Miller Foster op reis

1321326-h8uuocx0_ns

Sir Miller Foster, ook wel bekend als Miller, vond het leuk om enkele uren voor mijn verjaardag en zijn eigen 2e verjaardag naar buiten te lopen op zaterdag middag 14 april. Helemaal niet erg voor een binnenkat als hij maar weer binnen enkele uren terug is. Dat was dus niet het geval. Miller kwam niet meer terug. 15 april zijn we begonnen met zoeken in de buurt en gaan rondvragen. Er volgde veel dagen, avonden en nachten dat we, soms wel met 8 man, de hele buurt doorkamde en tips hebben nagelopen, maar helaas geen spoor van Miller.

Totdat een buurvrouw melde dat ze zaterdag middag 14 april richting Assen zijn gegaan om daar op een groot bosrijk vakantiepark: Het grote Zand, te overnachten. De volgende ochtend reden ze weg van het park en viel er opeens een wit-zwarte kat uit de motorkap, maar niemand geloofde dat het Miller kon zijn. Toch hadden we ineens zoveel hoop dat we dit pad zijn gaan volgen. We hadden posters in Assen laten ophangen en ook familie in de buurt die zo lief was langs te gaan om te zoeken. Na 2 weken niks te horen zijn we in de auto gestapt richting Assen. Het hele park doorzocht maar geen één kat tegengekomen. Er zat niks anders op dan wachten en posters ophangen verder in de buurt.

Tot dat er een telefoontje volgde van een stel dat op Het grote Zand verbleef ze zagen waarschijnlijk Miller. Ze plaatsten altijd muizenvallen in de tuin en daar kwam de laatste avonden een zwart witte kat de dooie muizen uit halen. We geloofde onze oren niet en zijn direct einde van de dag in de auto gestapt. Zou het dan toch echt dat hij 2,5 uur onder de motorkap naar Assen overleeft en vervolgend ook nog is 2,5 week in het bos terwijl het een binnenkat is?

Eerst wat gegeten in de buurt. We kennen die buurt redelijk aangezien we daar ook wel is komen om te racen op het circuit Assen. Misschien wilde Miller zelf ook is in een auto racen op dat circuit ;). Toen het donker werd en rustiger zijn we naar het park gegaan, naar het stel die Miller had herkend. Superaardige lieve mensen die zo meeleefde en hoopte dat hij langs zou komen, maar helaas niks van Miller.

We wagde nog een zoekactie op de weg terug met de auto, in de richting waarin Miller altijd zou wegrennen als ze hem zien. 100 meter verder horen we van een heuvel ineens gemiauw. We roepen en roepen MILLER! Uit de bosjes boven op de heuvel! Hij was nog een beetje bang maar ook zo blij onze stemmen te horen. Wat een wonderkat. Zo heeft hij zijn “Sir” van Sir Miller Foster zeker wel verdiend!

We zijn vervolgens terug naar die mensen gegaan omdat ze een reiskooi hadden voor de kat. Ze waren zo blij voor ons en stonden met zijn alle ongeveer te huilen van blijdschap. We zijn zo blij! We willen iedereen hartelijk bedanken voor alle hulp en steun tijdens de vermissing van Miller.

Liefs Jasper, Anne en Sir Miller