Ollie, kleine cyper, gevonden

Poes

Onze Ollie verdween 20-4-2018.
Om 17.15 zat hij nog op de stoep en om 17.30 toen hij eten kreeg was hij weg. Ollie is een gecastreerde kater van 8, die niet een avontuurlijk karakter heeft. Dus voor ons een raadsel waarom hij weg was.
Met de hele familie zijn we gaan roepen. Door de hele buurt. Op fb gezet. Amivedi aangemeld. En de dieren ambulance...
Via de pagina van Amivedi, posters gemaakt, die we overal ophingen. Ook op huisdier vermist/gevonden Brummen aangemeld. Daar kreeg ik veel meldingen op dat hij daar of daar gezien was. We hebben alles nagelopen. Elke dag een ander deel van het dorp. Na een aantal weken werd het stil.
Contact gehad met Amivedi. Ze stonden mij erg aardig en behulpzaam te woord. Echt betrokken. Toen na 7 weken kreeg ik op huisdier vermist/ gevonden een oproep dat een katertje zoals Ollie in hun straat gezien was. Het was 23.00 uur s'avond, maar we zijn gaan kijken. Afgesproken met die mevr, mocht ze hem weer zien, ze hem zou proberen te vangen.
Dagen zijn wij 4x per dag de wijk doorgelopen. Overal weer Amivedi posters opgehangen. We kregen steeds meer meldingen, dat hij was gezien. Maar weer werd het stil... hij was nergens meer. Bijna had ik de moed op gegeven. Hij was uit die wijk, en ik zou hem nooit meer zien. Dinsdags fietsen mijn dochter en haar vriend door het dorp. Het is 22.00 uur s'avonds... de telefoon gaat; mam... ik heb hier Ollie. kom snel met zijn mand. Ze hadden hem zien lopen, toen ze hem riepen, kwam hij gelijk aan lopen. Heerlijk was het om dat snuitje te zien.
Ons klein welpje... maar wat was hij mager!!! Maar buiten dat hij mager is, verder niets. Geen vlo, geen teek! En nergens een wondje.
Thuis het weerzien met zijn 2 broers ging wat moeizaam. De 2 vonden het vreemd. Ze hadden hem vreselijk gemist, waren een paar dagen er ziekjes van. Maar daarna gingen ze door, zonder Olivier.
Ollie heeft wat gegeten, en het huis doorgesnuffeld. Hij was vreselijk onrustig. Een dag later, lopen de 3 mannen gelukkig al weer samen door het huis. Al zijn de 2 vreselijk ontdaan, omdat kattenluik op slot zit.
Ollie wijkt niet van mijn zijde... overal hopt hij mee, en laat af en toe een schattig miauwtje horen. Wat hij voor zijn avontuur zeker niet wilde, mag nu! Ik mag hem optillen. En dan knuffelen.
Gelukkig hebben wij niet opgegeven. En door de posters wij heel veel meldingen gekregen. 2 maanden is lang. En waar hij geweest is, of hem overkomen is zullen we nooit weten. Ik ben ziels gelukkig dat ik hem weer terug heb.
Ik wil Amivedi bedanken. Door hun inzet en betrokkenheid, vinden veel lieverds hun weg terug naar huis. Ook Ollie, de poster was echt de rode draad in zijn verhaal. Laat je kat sterriliseren/castreren, geef hem n chip. En duim dat hij nooit vermist is. Maar zowel, dan heb je een grote hoop dat hij terug komt. Meld hem aan op Amivedi, en geef nooit op!! Blijf roepen en rammelen. Want tenslotte, zolang je niet he gevreesde telefoontje krijgt van Amivedi, of dierenambulance... is jou kat ergens...