Brownie na 677 dagen weer terug

c929z32p_A272AAC4-B38C-4D07-BFDE-B30E0A2F7A92.jpeg

Slechts 5 dagen na onze verhuizing naar Hollandsche Rading is Brownie zoekgeraakt. Domweg doordat we het kattenluik s nachts open hadden gelaten. We vermoedden dat ze toen door een andere kat is opgejaagd en zo in het bos terecht is gekomen. Ze kon de weg naar huis niet meer terugvinden, omdat ze altijd erg aanhankelijk was en niets van onbekende mensen moest hebben. Daarom zijn we er altijd vanuit gegaan, dat ze niet is weggelopen, maar echt verdwaald is in een compleet onbekende omgeving. Hiervoor woonden we namelijk in een woonwijk in de Randstad en niet in een bosrijke omgeving. Gelukkig was ze gechipt, dus we hoopten, dat ze snel gevonden zou worden. Maar dat bleek helaas niet het geval.

Na 1 jaar waren we nog steeds aan het zoeken; we konden het niet opgeven, omdat we er van overtuigd waren, dat ze terug zou komen. Maar na bijna 2 jaar begin je dat vertrouwen toch wel een beetje kwijt te raken. En toen ineens, op vrijdagmiddag 20 april ging de telefoon en zei een lieve dame uit Naarden, dat onze poes al ongeveer een maand bij haar rondliep, dat ze een chiplezer in China had besteld en dat ze zo aan ons telefoonnummer was gekomen. We konden het niet geloven en stonden te trillen op onze benen. Ze had een foto op Amivedi geplaatst en daardoor zagen we direct dat het onze Brownie was.

We zijn meteen naar Naarden gereden en hebben haar, na veel moeite, in een mandje gekregen. Ze herkende ons in eerste instantie niet en heeft de hele nacht in een kast gezeten. We bereidden ons er al op voor, dat het een lastige periode zou worden, waarbij ze weer helemaal aan ons en het huis zou moeten wennen. Maar tot onze grote verbazing kwam ze de volgende ochtend al rekkend en strekkend uit de kast. Ze hield niet op met spinnen en kopjes geven. Zo wonderlijk. Ze zag er ook goed verzorgd uit en was behoorlijk aan de maat. Ze is nu alweer 8 dagen thuis en het is net of ze nooit is weggeweest.

Ze achtervolgt ons overal en met de andere 2 katten gaat het ook goed. Af en toe nog wat geblaas, maar dat was voor haar vermissing ook al zo. Nu proberen om haar nog even binnen te houden. Hoewel we het idee hebben, dat ze niet snel meer ver weg zal lopen.

We zijn de dame uit Naarden heel erg dankbaar en zijn nog steeds dolgelukkig. Onze vakantie begin juni hebben we verzet, zodat we haar niet na een paar weken al alleen moeten laten met de oppas, die ze niet goed kent en waar ze dus wel bang voor zal zijn. Dat hebben we er namelijk graag voor over. Het blijft nog steeds een wonder. We zijn blij, dat ze dankzij de chip weer bij ons terug is gekomen.

Nogmaals dank!