Bo & Belle gone with the wind?

4svw6r1j_IMG_20161127_131426.jpg

Vooreerst: Bo & Belle zijn terug terecht! Hoera!!!!! Vrij rondvliegende papegaaien, het was m'n droom al zoveel jaren, als baby kwamen ze in m'n leven en met de pap werden ze grootgebracht. Eens ze redelijk in de veren zaten ging ik er buiten mee wandelen, ze de omgeving laten zien. Veel geduld, uitproberen en maanden later waren ze klaar om zelfstandig uit te vliegen maar ook weer terug naar huis te komen. 

Uiteraard wist ik dat het een groot risico inhield, er kon zoveel gebeuren waardoor ik ze nooit meer terug zou zien. Maar het was en is het tot op vandaag meer dan waard, die beestjes horen naar mijn persoonlijke mening gewoon niet thuis in een meestal veel te klein kooitje binnen in huis…

Ik wilde het anders en God wat is het prachtig om zien als ze hier luid kwekend cirkeltjes draaien en gekke akrobatische toeren uithalen in de lucht. Alle buren die het leuk vinden als ze soms dagelijks in hun buurt of eigen tuin passeren, weliswaar richting fruitboompjes en ander lekkers wat er te vinden is. En soms rustig van die typische papegaaiengeluidjes maken ergens in een boom maar je ziet ze niet zitten… 

Zo grapppig! Bo, de groenkleurige man is 2,5 jaar jong en vliegt nu reeds twee jaar vrij, Belle, het roodkleurig vrouwtje is nu 1,5 jaar jong en vliegt ook reeds één jaar mee vrij buiten. Seizoenen maken niet uit, koud of warm geen probleem en een douchke in de regen kunnen ze dikwijls heel erg apprecieren. Wind. Wind is een andere zaak…

En daar geloven sommige mensen en ikzelf nu ook dat het fout ging. Want altijd komen ze 's avonds tijdens de schemer net voor het donker wordt naar huis, boven op de dakantenne wachten ze geduldig tot ikzelf of regelmatig de buren (dank jullie Rudy & Linda!!) ze binnenlaat en lekkers geef (fruit, rijst, aardappel,ei, trosgierst etc…) 

En dan begint het. De buren waarschuwen, de buurt uitkammen te voet en met de auto, verschillende boeren hier in de buurt ingelicht, Facebook en Amivedi ingeschakeld... En verder zoeken…. Maandag nog steeds geen spoor, ik werd echt ongerust en dacht aan "einde story" en misschien was het ook allemaal wel wat te mooi om waar te zijn. Toegegeven, ik werd er wat weemoedig en stil van…. Het niet weten wat er toch gebeurt kan zijn met die twee begint aan je te vreten…O ok m’n vriendin Esther die ondertussen al goed met ze kan opschieten wordt ongerust. 

De verlossing. Dinsdag morgent krijg ik telefoon, een vriendelijke mevrouw van Amnivedi (www.amivedi.nl) verteld me dat er een groene papegaai gevonden is. In Tholen! Jazeker! In Tholen! We wonen in de Polder vlakbij Vogelwaarde en een steenworp van de Westerschelde. Die hij dus overgevlogen is plus de Oosterschelde ook aangezien hij in Tholen terecht komt! Bo was in Tholen in een woonwijk ergens bij mensen in de tuin geland, die waren op dat moment niet aanwezig maar toen ze ’s avonds thuiskwamen en de deur naar de tuin openden vloog hij prompt binnen in huis! 

Die mensen wisten niet goed wat aangevangen met zo'n vreemde papegaai en brachten Bo naar de dierenzaak in de buurt, Welkoop. De mensen van Welkoop zijn bekend met papegaaien, hebben er verschillende in hun grote winkel leven dus vingen Bo voorlopig op…. 

Ik uiteraard uitzinnig van vreugde en ging ik samen met de buurman Bo alvast halen… In Tholen dus. Van Belle echter geen spoor, ze zijn dus ergens uit elkaar gegaan. Vlak voor ik wil vertrekken gaat de telefoon…Een man uit Yerseke heeft een papegaai van z’n buurman overhandigt gekregen. Die zat lekker in de tuin winterappeltjes te knabbelen. Een rode vogel… Ik dacht “dit gebeurt niet echt”, dit kan toch niet! Belle was dus gevonden in Yerseke, we konden haar ophalen.

En dus gisterennamiddag (di 28/02) eerst naar Yerseke om Belle op te halen. Buiten wat vermoeidheid niks aan te merken, heel gewoon, niks gebeurt! We werden warm ontvangen door de familie Verschuuren waar de man des huizes ook al jaren zangvogels bezit en kweekt en dus van vogels ’t een en ’t ander afweet. Wat een geluk! Meteen daarna ging het nog een eind verder, naar Welkoop in Tholen dus! Ook daar eveneens een warme heel vriendelijke ontvangst. Bo zat er rustig rond te kijken in een kooi in het magazijn gedeelte van de winkel.

Eveneens wat vermoeid maar verder niks aan te zien. Dit verhaal eindigt dus met een positieve noot, maar hoeveel geluk kan een mens hebben…

En m’n twee Edeltjes? Onwaarschijnlijk dat dit zo afloopt. Bij thuiskomst waren ze dus best moe maar ook hongerig, een geplet melkomeletje doet dan wonderen. Alsook een deftige portie trosgierst, fruit…. En vandaag, woensdag, Belle slaapt nog redelijk veel maar Bo fladdert hier alweer vrolijk van ring naar ring in de huiskamer. Yep, in de huiskamer. Buiten spelen is er de komende dagen even niet bij, het rare weer met mogelijk veel wind blijf voorlopig aanhouden.

Maar daarna? Just like in the good old days, free flying birds! En nee, in geen geval, zal ik ze nu beiden voor altijd binnen houden om dit soort stress te vermijden. Ik weet dat het nog kan gebeuren, dat ik ze kan verliezen en nooit meer terug zie, dat ze terug uitvliegen en gevangen worden om ergens in een kooi terecht te komen tot het einde van hun dagen….Of gewoon crashen, gevangen door wilde dieren ( zoals buizerd, vos etc…) enzovoorts….Duizend redenen. 

Maar hoe lang hun leventje ook zal duren, het was en wordt er eentje van kwaliteit, waar ze samen de buurt onveilig kunnen maken en vrij hun ding mogen en kunnen doen…

Waar ze ’s avonds weer in hun eigen huis kunnen schuilen en lekker eten, douchen, spelen, kwetteren en zo veel meer. Als ze willen dan. Want deze vogels zijn niet getraind om op commando terug te komen, wel op wederzijds respect, wel door de band die ze opbouwen met hun baasje, puur op vrije wil komen ze elke dag terug. Als ze willen. 

Rest me nog graag enkele woorden van dank aan eerst en vooral m’n buurvrouw Linda om Facebook in te schakelen, alle mensen en eveneens buren die het “gedeeld” hebben, m’n vriendin Esther om Amivedi (www.amivedi.nl) in te schakelen, Amivedi zelf om me te contacteren (thanks Dimphy!), het personeel en eigenaars van Welkoop Tholen voor de opvang van Bo, de familie Verschuuren in Yerseke voor de opvang van Belle en alle andere mensen die bezorgd en betrokken waren bij het terugvinden van deze twee kleine bandieten!

Thank you so much! Voor diegenen die geïnteresseerd zijn is er een Youtube filmpje gemaakt vorig jaar in de tuin van m’n buren waar Bo & Belle een Paar rondjes rondvliegen…. Weet iedereen meteen hoe ze eruit zien… Dit clipje is te vinden op: www.youtube.com/watch?v=0YxUqxcTpsc&t=1s 

En de uiteindelijke moraal van het verhaal: Het blijven prooidieren die in paniek kunnen slagen en blindelings kunnen wegvliegen, naar waar dan ook en ten tweede: Wind. Een belangrijke factor want ze kunnen best hoog in de lucht door de wind worden “meegenomen” en waarschijnlijk is dat ook gebeurt misschien in combinatie met een paniekreactie op de één of andere roofvogel waarvan er hier veel zijn. Dus strakke, sterke wind: Binnen spelen dan maar ! 

Met vriendelijke groeten en nogmaals dank aan iedereen, 

Chris,

buitengebied, Vogelwaarde.