De Verschrikte Deugniet Robin

ted

Te Rotterdam-Noord.

Op 1ste Kerstdag was Robin via een boom en dakterras in de tuinen achter de huizen gekomen. Dit gebeurde vaker en deze jonge onderzoeker verkende de boel en zijn medetuinkatten. Na een aantal uurtjes klom hij via de boom terug het terras op en mauwde hij om binnengelaten te worden. Deze keer niet.

Het lukte hem op e.o.a. manier niet thuis te komen, dus via de buren de tuin in gegaan en hem opgepakt, Plots maakte hij zich los en ging hij naar de {Zaagmolen-]straatdeur. Daar schrok hij van iets en in volle turbo-overdrive rende hij weg, de hoek om naar het Pijnackerplein in de buurt.

Ik zei nog: F*ck it!, had nog nooit een kat zo speedy gezien en er achter aan. Dagen gezocht. 's ochtends zeer vroeg; 0m 4 uur, 5 uur, maar ook 's middags en 's avonds/'s nachts laat.

Overal flyers opgehangen, voedsel en water op bepaalde plekken neergezet en gaandeweg steeds bezorgder geworden vanwege het knallen en vuurwerk Oudjaarsdag.

Nieuwjaarsdag om 6.00u op pad wanneer iedereen in champagnekatzwijm lag en alles rustig was, op een paar terugkerende feestvierders na. Helaas weer geen succes.

Uiteraard meteen aangemeld bij o.a. Amivedi. En waarschijnlijk via hen Robin teruggekregen. Het bleek dat hij de 2 de Kerstdag al, een aantal drukke verkeerswegen overstekende, zijn weg had gevonden naar een tuin van een ouder echtpaar in de naastgelegen wijk Hillegersberg.

Hij was lief en omdat mevrouw allergisch was voor katten mocht Robin in de schuur verblijven. Hij werd zo vertroeteld dat hij niet wegwilde, echter op nieuwsjaarsdag was ook de zoon op bezoek, die Dierenarts-assistent is [Hoe verzin je het?] Deze had ons snel gevonden en belde rond het middaguur.

Zou het? Zou het niet? Voel spanning en verwachting er naar toe. Het was Robin. In tranen van blijheid en opluchting en met veel dank aan deze lieve mensen kon Robin weer terug naar huis. Te gek gewoon en elk moment opnieuw blij.

Ted