Carlos na anderhalf jaar weer terecht

el4ugprp_Carlos.JPG

In november 2012 kochten wij een prachtig kitten, kruising Ragdoll red point, uit een goed nest. Wat een schattig mannetje. Zo wollig en heel stoer. Totaal niet bang uitgevallen, want hij lag dezelfde dag nog in de mand samen met onze Labrador. Hij werd in de loop der jaren prachtig, met zijn mooie tekening op zijn gezichtje en zijn mooie volle vacht.

Het liefst lag hij lekker buiten in de veranda op de loungebank te slapen. Omdat hij ook wel eens een klein rondje rond de buurt liep hebben we hem voor de zekerheid laten chippen bij de dierenarts. (nooit 1 moment in ons hoofd gehad dat wij hem écht kwijt zouden raken..) En toen kwam toch het moment dat hij ineens niet meer binnen was, buiten op de bank lag en 's avonds thuis kwam voor zijn avondeten... 26 september 2015...

Ik wist meteen dat het niet goed was. Dezelfde avond buiten geroepen en gezocht, en dit avond na avond na avond... Amivedi Hoorn ingeschakeld. Posters gemaakt via hun site, en overal opgehangen. Ook op Facebook werd het bericht van vermissing druk verspreid. Wat een hoop mensen hebben met ons mee gezocht en meegeleefd.

Veel berichtjes met foto's gekregen, waarvan mensen dachten dat ze onze Carlos hadden gezien. En elke keer (hoe goed de bedoelingen ook waren) was het weer een teleurstelling. Het leverde helaas allemaal niets op... 9 januari 2017 "Mam! Er belde iemand die vertelde dat Carlos gevonden is" Ik kom net terug van een rondje lopen met de hond.

Mijn dochter van 9 jaar is ziek thuis (hersenschudding door een val van de trap, helemaal van boven naar beneden, en op haar hoofd geland) Even dacht ik dat ze in de war was, want onze lieve Carlos is al 1,5 jaar vermist!

Ze bellen met een paar minuten terug zegt ze. Wie? Wie gaat bellen? Ik moet bellen! Ik kan niet wachten. Eerst de verkeerde dierenarts gebeld, maar bij de tweede poging was het raak. De dierenkliniek in Enkhuizen heeft onze Carlos! Veilig en niet te vergeten...levend en wel! We zijn meteen heen gegaan en, ja écht, hij zat daar...!

Je verwacht een kat te zien die volledig vermagerd is en uitgehongerd, maar het tegendeel bleek waar. Hij was juist enorm aangekomen. Zeg maar gerust DIK! We hebben hem meteen in onze armen gesloten en heerlijk geknuffeld.

Hij was natuurlijk nog een beetje schuw en schrikkerig. Hij ging graag in zijn draagmandje mee naar huis. Thuis gekomen moest hij weer een beetje rond snuffelen, maar al snel had hij zijn maatje (onze Labrador) en de bank weer gevonden.

Wat er gebeurd is? Een mevrouw heeft een week ervoor Amivedi ingeschakeld, omdat er een kat steeds bij/om haar huis liep. Ze heeft hem op advies van Amivedi meegenomen naar de dierenarts om te laten checken of hij een chip had. En daar kwam ons adres natuurlijk uit! Waar hij 1,5 jaar lang geweest is, en bij wie? Geen idee.... Carlos zal het ons in ieder geval nooit vertellen. We zijn super blij en gelukkig. Zo zie je maar, altijd je kat laten chippen en nóóit de moed opgeven, want het kan! Lian Zoer, Bovenkarspel