Freek en Facebook

Freek

“Het was zaterdagavond en onze kat Freek zeurde dat hij naar buiten wilde. Prima, hij wil wel vaker naar buiten. Ook zijn broertje Youp was al buiten, meestal zijn ze samen. Youp is een echte ontdekker en Freek gaat soms met hem mee op stap. Als Freek dan weer naar binnen wil, brengt Youp Freek naar huis. Freek komt dan binnen en Youp gaat verder op ontdekkingstocht. Zelfstandig gaat Freek gaat nooit verder dan drie auto's. 

 

We hebben een film aangezet en zijn lekker gaan relaxen op de bank. Na drie kwartier dacht ik ineens hè, Freek is nog niet bij de deur. We hebben de film op pauze gezet en hebben Freek geroepen, hij kwam niet. Wel kwam zijn broertje Youp op ons af. Youp binnengelaten en de film maar weer gestart. Hij is vast de wijk aan het ontdekken en komt dan wel weer aanlopen. 

 

De film was af en Freek was er nog steeds niet. Het was bij mij meteen zware paniek. Freek weg! Hij is nog maar acht maanden en dan helemaal alleen in de kou. Daar moest ik niet aan denken. Gelijk hebben we jas en schoenen aangetrokken en zijn gaan zoeken. Youp heeft ons meegeholpen. We hebben Freek die avond niet kunnen vinden. Ik heb die nacht misschien vijf uur geslapen en was om zes uur (op de zondagochtend) wakker. Heb mijn badjas en schoenen aangetrokken en ben weer op zoek gegaan naar onze lieve kater. Het maakte mij niet uit wat de buurt ervan zou denken dat ik in mijn badjas rondliep. Ik wil mijn kat terug!

 

Het mocht niet baten. Na een rondje door de buurt ben ik naar binnen gegaan en ben ik gelijk naar www.amivedi.nl gegaan. Ik heb Freek aangemeld als 'vermist'. Binnen 15 minuten had ik al reactie van Fred Perrier. Zo snel! Met tips en hij had ook van alles al gecheckt, zoals Freek zijn chip. We hebben gelijk posters opgehangen in de buurt, een oproep verspreid via Next Door en briefjes bij de buren in de bus gedaan, om te vragen of zij hun schuurtje konden checken. We hebben ook heel lieve buren. De buurjongen heeft een folderwijk en stelde voor om een poster van Freek te verspreiden samen met zijn folders. Ook gaf de buurjongen de tip om lid te worden van de Facebookgroep Verloren, gevonden, vernield omgeving Hoorn. We wonen net een paar maanden in deze omgeving, dus een goede tip. Elke avond hebben we een rondje gelopen met schoteltjes waar Freek altijd eten op kreeg. 

 

Uiteindelijk hebben we in de eerste week drie reacties gehad vanuit onze posters, maar helaas was het drie maal niet Freek. Toen werd het stil. Zelf hadden we gezocht in de hele Bangert Oosterpolder
(Zwaag red.), we zijn ook naar Oosterblokker geweest. Je weet na een week niet meer waar je moet zoeken, want waar gaat een kat heen? Toen Freek een week vermist was heb ik Fred Perrier gemaild: Ik ben wanhopig! Hoe kan ik hoop houden en waar kunnen we nog zoeken? Fred Perrier zei dat ik hoop moest houden en vroeg of ik het verhaal van Djosie had gehoord. Toevallig had ik dat verhaal net gelezen en dat gaf mij wel een sprankje hoop. Ook zijn we toch maar weer ons rondje gaan lopen, want als tip kreeg ik op de tijden dat Freek normaal eten kreeg te gaan zoeken. Helaas konden we Freek niet vinden. 

 

Donderdag, 31 maart. Mijn vriend en ik hadden net lekker gegeten en met meer licht 's avonds zijn we weer een wandeling gaan maken, even weg van huis maar ook altijd op zoek naar Freek. Ik kijk dag en nacht op mijn telefoon voor meldingen over vermiste en gevonden katten. Nu dacht ik, ik laat mijn telefoon thuis, even rust. Je raad het natuurlijk al. Tijdens de wandeling werd Freek op de Facebook groep Verloren, gevonden, vernield omgeving Hoorn gezet. We kwamen thuis, toen werd net mijn vriend gebeld door Amivedi en zag ik tegelijkertijd een gemiste oproep. Mijn vriend zei: Freek en Facebook. Ik wist gelijk waar ik moest kijken. Ja hoor! Dat is onze kat, ik zag het gelijk. We hebben contact gezocht met de mensen die Freek gevonden hadden en konden onze lieve vriend gelijk ophalen. 

 

We kwamen aan, Freek zag ons en kwam gelijk op ons af. Ik dacht dat honden dat alleen deden, maar Freek herkende ons meteen. De rest van de avond wilde hij alleen maar knuffelen en spinnen. Het is zo een lieve schat. Hij is nu zijn eerste nacht weer thuis en we zijn zo dankbaar. Het is zo fijn om Freek weer thuis te hebben. Een speciale dank aan Fred Perrier van Amivedi, natuurlijk aan de mensen die onze lieve kat gevonden hebben en hem heel snel op Facebook hebben gezet en de beheerder van de Facebookpagina Jolanda van der Gracht-Delcour.  Door hen is Freek na een paar snelle acties op Facebook weer bij ons terecht gekomen. Verder wil ik iedereen bedanken die heeft meegezocht, meegedacht en in gedachten bij ons was. Echt iedereen super bedankt!! 

 

Het gaat goed met Freek. Hij is veel afgevallen maar ziet er nog prima uit. De afgelopen dagen heeft hij veel gemiauwd, want zijn miauw was schor, maar alles gaat goed. Freek had wel honger, dus we bouwen het eten op. We hebben onze kanjer weer terug en voorlopig blijft deze kanjer binnen tot hij weer bij ons gewend is. Op de foto ligt Freek heerlijk bij te komen op de bank.”

Laura de B. te Zwaag

Fred Perrier