Super service van Amivedi!

Djosie 2

DJOSIE

Je hoort het wel eens om je heen, ook kom je verschillende keren posters tegen op lantaarnpalen in de buurt waar je woont, maar je beseft je eigenlijk niet dat het jouw zelf ook overkomen kan.

Zo overkwam het mij en de kinderen ook op maandag 8 februari 2016.

Djosephine, onze Poes van 6 jaar, ging altijd even naar buiten. Het was nooit voor lang want ze vond het buiten zijn heerlijk maar ze wist wat ze binnen kreeg en daar hield ze toch wel meer van. Juist die maandagmorgen, toen ik mijn kinderen naar school bracht, ging Djosie ook even een frisse neus halen. Echter wist ik niet dat dat het laatste moment was dat ik haar zou zien.

Ik kwam terug van het wegbrengen van de kinderen en normaal zou Djosie dan ook weer binnen komen. Maar ze was er niet. Ergens maakte ik me toen al druk. Maar omdat ik zelf behoorlijk ziek was, ik had een voorhoofdsholteontsteking en flinke griep, ben ik terug mijn bed ingegaan. Toen ik ‘s middags uit bed kwam om mijn kinderen weer van school te halen en Djosie er nog steeds niet was, maakte ik me echt heel erg zorgen.

Gelijk heb ik een melding geplaatst op de website van Amivedi, maar ook op elke Facebookpagina die ik maar bedenken kon. Ik werd eigenlijk direct heel warm en zorgzaam beantwoord door de heer Perrier van Amivedi. Hij gaf mij adviezen en tips wat ik kon doen om haar terug te krijgen. Maar wat ik ook zeker heel erg fijn vond, was hoe lief en begrepen ik te woord werd gestaan. Dat heeft mij heel erg goed gedaan en hielp mij door te zetten met positief denken en te blijven zoeken naar mijn lieve poezenkind Djosie.

De dagen verstreken en uiteindelijk kwam het erop neer dat ik niet meer in dagen sprak maar in weken. Dat besefte ik me keer op keer weer als ik dagelijks verschillende keren inlogde op de website van Amivedi en zocht bij gevonden katten. 

De weken die verstreken waren voor mij echt een hel. Honger voelde ik niet eens meer en ik was eigenlijk in mijn achterhoofd alleen nog maar bezig met waar mijn lieve poezenkind toch kon zijn. Verschillende keren heb ik vanuit paniek en verdriet de heer Perrier gebeld en steeds weer nam hij het gesprek heel liefdevol op. Hij begreep mijn frustratie en bleef mij steeds uitleggen dat, zolang een kat niet gevonden is, er altijd nog hoop is, dat het dier teruggevonden wordt.

Nadat er een maand verstreken was en ik steeds meer posters op had gehangen in de wijk, maar ook bij alle dierenartsenpraktijken, supermarkten en zo’n beetje alle mensen in de buurt aangesproken had, kwam er opeens een heel verassend bericht! Juist toen ik het helemaal niet verwachtte ging mijn mobiel over. Maar niet één keer, nee het werd wel heel erg druk op mijn mobiel.

Ik nam een blik op mijn scherm en ik hoefde maar een seconde naar de foto te kijken en ik slaakte een kreet van blijdschap! Mijn kinderen die aan tafel zaten met een bord eten, keken lachend naar mij. Ik gilde het uit van blijdschap en sprong verschillende keren in de lucht, want ze hadden Djosie gevonden! Doordat alle mensen zo ontzettend met mij begaan waren geweest en ik steeds maar weer liet merken aan iedereen dat ik nog steeds op zoek was naar mijn lieve Djosie, hadden ze met elkaar overlegd of de kat die gevonden was overeen kwam met die van mij. En toen ze het er allemaal over eens waren dat het om mijn Djosie ging, hebben ze de mevrouw waar mijn Djosie voor de deur stond en die van Djosie een foto had genomen, zeer nadrukkelijk gevraagd om haar direct binnen te halen.

Ik heb direct het nummer teruggebeld waar ik door gebeld was en kreeg die lieve meneer Perrier aan de telefoon. Hij gaf mij het adres en adviseerde mij hoe ik het beste mijn kat op kon halen. Ik was zo door het dolle heen.

Ik heb haar opgehaald bij een mevrouw zo’n bijna 7 kilometer verderop. Het was Djosie! Na vijf weken was ze terug! Ze had wonder boven wonder geen schrammetje, wel was ze erg vermagerd en schor, maar ik wist dat dat goed zou komen.

Bij thuiskomst ben ik weer in contact gekomen met de heer Perrier van Amivedi. Hij was net zo blij als ik en nam er, zoals altijd, alle tijd voor mij om naar mij te luisteren en om mij nog van wat belangrijke tips te voorzien. Zo moest ik in kleine beetjes eten geven aan Djosie omdat ze hoogstwaarschijnlijk voor het grootste gedeelte van al die weken alleen op water geleefd had en ze zich anders overvol zou eten. Ook was het zeer belangrijk om haar een ontwormingskuur te geven, haar een anti-vlooien pipet te geven en haar zo spoedig mogelijk te laten chippen.

Ik vind het werk dat de stichting Amivedi doet geweldig! Ik weet nu hoeveel impact het heeft op je gezin om je dier te missen omdat het vermist is. En doordat ik vanaf het begin zo serieus en liefdevol werd opgevangen, heb ik deze lastige periode makkelijker kunnen doorstaan.

Ook staat Amivedi direct in contact met andere belangrijke dierenhulporganisaties en zijn die mensen ook allemaal heel warm en hulpvaardig geweest. Door het massaal te delen en de grote inzet van alle mensen waar ik mee in contact kwam, is dit avontuurlijke verhaal van mijn lieve poezenkind Djosephine, goed afgelopen!

Dus vertel ik u, wie dit mag lezen, geef de moed niet op. Blijf optimistisch en blijf zoeken. Zolang je dier niet gevonden is, is er altijd nog hoop dat het gevonden wordt.

Namens mij, mijn lieve kinderen en natuurlijk Djosie wil ik Amivedi en alle andere lieve mensen die geholpen hebben met zoeken, heel hartelijk bedanken voor het fantastische werk dat jullie doen. Het is van onschatbare waarde wat jullie inzet en medeleven met de mensen doet .

Zoals elke stichting, moet Amivedi het ook voornamelijk hebben van de giften van mensen en bedrijven. Daarom vraag ik ook, mocht u het kunnen missen en ook zo’n dierenvriend zijn, overweeg eens een bijdrage aan Amivedi te schenken.

Zij verrichten echt goed werk, dat hebben ze mij dubbel en dwars bewezen. En het zou geweldig zijn als de Amivedi-vrijwilligers hun werk kunnen blijven doen.

De hartelijke groeten van Sissi.