Yoru, mijn levende engel

8aet8nt7_WIN_20141025_215042.JPG

De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Ongeveer twee jaar geleden, toen het slecht met me ging, kwam er een graatmagere kitten de provinciale weg overgestoken. Hij volgde me maar liefst drie kilometer mee naar huis en heeft me sindsdien geen dag alleen gelaten. Langer dan een dag zonder mij zijn kon hij niet; dan raakte hij compleet in paniek. Hij was er tijdens de moeilijkste momenten in mijn leven. Hij ging mee naar festivals, liep kilometers met me mee als ik ging wandelen. In de nacht van 28 op 29 april verdween hij. Hij verdween net zo spontaan als hij verschenen was. Het was een periode waarin het goed met me ging. Ik ging weer naar school en was gelukkig. Ik miste hem ongelofelijk erg, per slot van rekening was ik geen dag zonder hem geweest sinds het moment dat hij me vond. De afgelopen weken ging het weer slecht met me. Veel chaos en vervelende gebeurtenissen. Maar op het moment dat ik voelde dat ik op het punt stond in te storten, kreeg ik een Facebook bericht. Foto's van Yoru. Bij restaurant De Grote Wielen, ten noordwesten van Leeuwarden, heeft hij dagenlang met een vriendelijke man geknuffeld. Ik reed meteen vanuit Dronten terug naar Leeuwarden en ik had zijn brokjes nog niet eens gepakt en was de parkeerplaats nog niet af - ik had hem slechts één keer geroepen - en ik hoor zijn vertrouwde kwettergeluidje. Hij herkende mijn stem, herkende zijn naam. Als een dolle rende hij op me af en sprong letterlijk in mijn armen. Sinds gisteravond is hij weer bij me. Het beestje dat zijn eigen poten open beet na twee dagen zonder me te zijn geweest, heeft vijftien weken rondgezworven. Hij is niets veranderd. Ja, wat magerder, vlooien, teken - maar net zo aanhankelijk, vrolijk en sociaal als altijd. Het is alsof hij nooit is weggeweest. Ik durfde vannacht niet te slapen, uit angst dat zodra ik wakker zou worden, het allemaal een droom zou blijken te zijn. Maar het begint tot me door te dringen. Mijn baby is terug. Iedereen die me heeft gesteund, me tips heeft gegeven, voor me heeft gezocht (zowel online als letterlijk) - bedankt. Echt, ongelofelijk bedankt. Zonder al deze lieve mensen zou dit wonder nooit werkelijkheid geworden zijn. Bijna vier maanden zijn we alweer verder, maar het is net alsof er nooit iets is gebeurd.

Sanne