BamBam still alive !!

yuzyqeiz_IMG_0270.JPG

Al een paar dagen waren wij ons katertje BamBam kwijt. Die lieve BamBam, die eigenlijk nog nooit echt van ons balkon af was geweest, hooguit spelen met Bommetje, de buurkat. Die lieve BamBam, die wij zélf groot hebben gebracht, vanaf dat hij twee weken oud was ! Met de fles !! Zijn moeder Miette, was namelijk ontsnapt vanaf het balkon en toen ze eenmaal weer terug was keek ze niet meer naar haar kitten om… En zo waren wij continue als surrogaat mamma's (mijn dochtertje en ik), in de weer met flesjes. Elke 2 uur was het raak, dus de reismand aangeschaft, zodat we zelf ook mobiel bleven. Mee naar Bagels and Beans… Mee naar Paagman. Mee naar het strand :)… En nu was BamBam ineens weg, ook ontsnapt, net als zijn mamma 2 jaar geleden, maar nu was er voor hem geen mogelijkheid meer om zelf omhoog terug te komen op ons balkon, dus wij zoeken en zoeken en roepen in de buurt… Ook de buren waren in middels al op de hoogte ! Inmiddels hadden we op de AmiVedi site een vermelding gemaakt, en de poster opgemaakt en uitgeprint, maar gezien de natte dagen, wilde we ze eerst plastificeren, waar we net mee bezig waren, toen we een telefoontje kregen… … van de buurjongen, dat zien wij althans op onze mobiele telefoon, want we hebben de oproep gemist. Wel een achtergelate voicemail om te beluisteren. Mijn hartje klopt al meteen sneller en ik bel gauw de voicemail. Dan slaat de schrik mij om het hart, als ik zijn woorden binnen voel komen; "Ik wil even met je praten over jullie kat! Groetjes, Q" Meteen een slecht gevoel bij. Als BamBam in orde was, had hij 'natuurlijk' wel ingesproken dat alles in orde was en dat BamBam bij hun was, maar nu… ?!?!???? Durfde/wilde hij het (evt.) slechte nieuws niet door de telefoon aan ons over te brengen, zo op een voicemail :(… Mijn dochter voelde meteen dat er wat aan de hand was, door MIJN reactie hierop en kwam huilend op me afgerend; "Nee, mamma, neeeeeeeeh :'(….. !!" Ik zei; "Kom, we gaan naar huis!" (We waren in mijn praktijk in de jachthaven). Zo snel als onze benen ons voort konden brengen kwamen we aan bij het huis van onze buurjongen, aanbellen, niks. Beneden buren, niks. Andere buurvrouw, (wie weet had hij hun ingelicht ?!), thuis !! Maar helaas, zij hoorde twee huilende meisjes aan, maar ook zij had niets gehoord! "Houdt moed hoor !" Nog een paar keer gebeld, en toen kregen we een berichtje van de buurvrouw, dat zij aan het werk was, maar haar vriend zo zou bellen, zij kon nu niet praten :( Afwachten nog, de moed zonk verder in de schoenen, als BamBam ok was, dan hadden we dat toch wel gehoord ????? Maar ook zij hield de boot voor nu af, we zouden gebeld worden :'( *** Daar was dan eindelijk het verlossende telefoontje !! We KROPEN bijna in de telefoon…. "Hai, met Q…" -Hai, ja hoi… "Ja, ik wilde het even hebben over jullie kat…" -Ja, (al snikkend), … "We vinden het toch heel erg vervelend dat hij zo binnen zit, en het eten van onze kat op eet, en hij heeft op de mat geplast………" -Dus hij IS er nog :) !!!!??????????????????? Is hier nog ?! "Ja, hij zit ergens onder het bed, en onze eigen kat wil nu niet naar binnen en dat vinden we natuurlijk niet fijn" -Ja snap ik !!!!!! :) Maar omdat je op de voicemail insprak dat je wilde praten over onze kat, dacht ik dat je niet zo wilde inspreken dat hij er niet meer was, dat je hem ergens had aangetroffen ofzo, en dat hij overleden was ;'(….. "Oh nee, ow sorry, nee, hij zit gewoon hier !" -Nee geen sorry, kon jij ook niet weten !! Ben je nu thuis ? "Ja, ik ben nu thuis, kom maar gauw halen, maar ik weet niet of je hem onder het bed vandaan krijgt hoor ! *** En zo vlogen wij de deur uit, zonder reismand, zonder brokjes die we hadden gekocht voor hem, voor als we hem onderweg zouden vinden, gewoon, SNEL SNEL ophalen. En of BamBam zich meteen liet zien. De buurjongen vond het echt heel spijtig dat hij de woorden had gebruikt zoals hij ze op mijn voicemail had achtergelaten, zodat ik het ergste ben gaan inbeelden, maar ik verzekerde hem dat het mijn INVULLING was, het slechte voorgevoel wat ik er bij kreeg… En ik heb me tig keer verontschuldigd voor de plas op de mat ! Binnenkort maar eens iets lekkers brengen, nu niets in huis. Eind goed, al goed, BamBam is weer thuis. Balkon is ook aan de andere kant met een net afgezet, zodat een nieuwe ontsnappingspoging geminimaliseerd wordt. En wat betreft het slechte voorgevoel: ANNA Altijd Navragen Nooit Aannemen -of- NIVEA Niet Invullen Voor Een Ander Heb ik zelf geleerd bij de NLP ;), en soms verwatert het weer. Totdat je zeker weet wat er bedoelt wordt met iets, of totdat je het na kunt vragen, niet zelf aan de haal, met een verhaal… Iedereen bedankt voor het meekijken en de tips, en Amivedi voor deze site, en de mogelijkheid om posters te printen, die voor ONS iig nu niet opgehangen hoefde te worden…