Shanti na 1 jaar terug

gnwlt5zc_shanti.jpg

Hallo , mijn naam is Anita Metting. Ik ben vrijwilliger bij Amivedi en beheer meldpunt Oost Groningen. Laatst zag ik een kat die verbleef in een dierentehuis. Op internet was deze kat te zien. Deze kat deed bij mij meteen een belletje rinkelen ik had naar mijn idee een kat in mijn bestand die daar erg op leek. Ik ben gaan zoeken en inderdaad gevonden.

De kat in mijn bestand Shanti genaamd had een chip en volgens het dierentehuis deze niet. Toch kon het niet missen het moest Shanti zijn, ik wist het zeker. Een chip kan ook nog wel eens verplaatsen.

Ik heb het baasje ingelicht die was erg verbaast maar ook dolblij: eigenlijk hadden ze de moed al opgegeven. Shanti was al een jaar weg! Ze zijn naar het dierentehuis gegaan en het was shanti ze hebben gevraagd nogmaals naar de chip te kijken en die werd uiteindelijk toch gevonden.

1000 maal dank kreeg ik terug en hele verhalen van de baasjes en een filmpje, wat geweldig om te zien. Ook van de ontmoeting in het dierentehuis hadden ze een filmpje van gemaakt.

Shanti is inmiddels met mevrouw mee gereisd terug naar Belgie naar zijn poezen vriendje en hij heeft er 2 nieuwe vriendjes bij en het gaat helemaal super met hem wat een geweldig einde.

Verhaal van het baasje: Op woensdag kreeg ik ineens een telefoontje van mijn ex-vriend. "Ze hebben Shanti terug gevonden. Ik heb het mailtje van Amivedi met de foto naar je doorgestuurd."Ik bleef maar kijken naar die foto, dat snoetje van hem met de kale plekjes, geen missen mogelijk. Na meer dan een jaar zou ik mijn lieverdje terugkrijgen, iets wat ik nooit had gedacht. Ondertussen was ik zelf terug naar Belgie verhuisd, dus ik regelde alles om dat weekend naar Groningen af te reizen. Zaterdagochtend zijn mijn ex-vriend, zijn moeder en ik naar het dierentehuis gegaan waar hij was ondergebracht. Daar had Shanti de naam Baxie gekregen (moest ik wel om lachen, past zo niet bij hem).

Ook de medewerkers van het dierentehuis stonden vol verbazing naar ons verhaal te luisteren, ze maaken niet vaak mee dat na een jaar tijd een poes met zijn baasje wordt herenigd. Het weerzien met mijn lieve pluizebolletje was best wel emotioneel, ik kon het maar moeilijk bevatten dat hij daar zat in die kooi. Maar het was hem echt en hij leek nog niks te zijn veranderd. Knuffelen, de hele tijd achter me aan drentelen en veel mauwen om mijn aandacht te krijgen. De rest van het weekend hebben we veel geknuffeld en hij voelde zich direct weer op zijn gemak in het huis van mijn ex-vriend.

Maandag was dan de dag om weer naar Belgie te gaan, een reis van ongeveer 8 uur met trein en bus. Op de trein was het heel druk, maar we hebben toch nog een plekje kunnen vinden om te zitten en Shanti kon lekker hoog op een tafel rondkijken. Dat vond hij wel fijn, hij is zelfs even gaan slapen in alle drukte. Eindelijk thuis was dan het moment aangebroken om hem weer bij zijn poezenvriend Raggy te plaatsen. Ook zijn er 2 nieuwe vriendjes voor hem bijgekomen om mee kennis te maken. Eerst heeft hij zich verstopt in de badkamer achter de wasmachine, maar uiteindelijk was zijn nieuwsgierigheid toch te groot en is hij komen piepen. Het eerste contact met Raggy ging heel goed. Wat aan elkaar ruiken, maar geen geblaas. Met Simba en Beauty kwam er wel geblaas bij kijken, maar dit zal wel beteren met de tijd. En als hij een beetje genegenheid nodig heeft of niet goed weet wat te doen, komt hij lekker bij mij liggen om te knuffelen.

Groeten Nousch